Dick en Joke van huis: 2014

zondag 15 juni 2014

Einde reis

Zagreb, zondag 15 september

We staan nu in Zagreb. Het laatste ‘station’ van de rondreis. Gisteren met totaal 6 equipes aangekomen. De andere 15 zijn afgehaakt; 5 in Griekenland en 10 in Belgrado.

Zaterdag/zondag, 31 mei/1 juni – Bogazkale
Hattusa, de vindplaats van de Hettische beschaving rond 1400 v.Chr.

Maandag/dinsdag, 2/3 juni – Ankara
Bezoek aan Ankara, de huidige hoofdstad. Met kleine bussen.
Eerst bezoek aan het mausoleum van Atatürk. Voor veel Turken nog steeds een belangrijk persoon. Indrukwekkend is de grootte van het plein dat rondom het mausoleum ligt.
Daarna omhoog, naar het kasteel. Aansluitend vind je nog veel oude stadsmuren en leuke straatjes op de berghelling. De bazaar (markt) is nog erg authentiek. Je ziet er weinig toeristen.

Woensdag/donderdag, 4/5 juni
Verplaatsing naar Istanbul, de voormalige hoofdstad. Hier waren we al een keer, op de doorreis naar Syrië en Jordanië. We stonden op een camping in Selimpassa, 60 km ten westen van de stad. In of dichtbij de stad is geen camping voor tenminste 20 campers.

Vrijdag/zondag, 6/8 juni
Bezoek aan Instanbul. Vervoer met de bus. Rijtijd 1,5 tot 2,5 uur, afhankelijk van de drukte. De eerste dag was de excursie met de gids gepland om half 10, maar begon pas tegen half 11. Eigenlijk de enige dag waarop we last hebben gehad van het weer. Het regende pijpenstelen en, behalve de moskeeën, was geen van de bezienswaardigheden overkapt. De tweede dag bezochten we de cisterne, een gigantische ondergrondse wateropslagplaats. Alle pilaren die zijn gebruikt zijn afkomstig van vroegere tempels.
Ná het bezoek aan de cisterne ging ieder zijn eigen weg. Om 4 uur stond de bus weer te wachten. Joke en ik gingen naar de Grote Bazaar. Zonder een plattegrond verdwaal je niet alleen in de stad, maar zelfs alleen al in de Bazaar.
De derde dag, zondag, opnieuw met de bus. Het was een stuk rustiger. Nog binnen 1,5 uur waren we in het centrum. Ongeveer de helft van de groep, ook wij, gingen voor een rondvaart op de Bosporus. Altijd leuk om de contouren van zo’n grote stad ook vanaf het water te kunnen zien. Tussen de middag lekker vis gegeten. Daarna de Egyptische kruidenmarkt bezocht, een beetje gekuierd en nog maar een keertje gezondigd door een ijsje te kopen en koffie met lekkere aarbeientaart.

Maandag 9 juni
Vertrek uit Turkije naar Alexandroupolis, Griekenland. Op de heenreis stonden we daar ook, ná de vervanging van de ‘homokinetische koppeling’. Wij gingen plaatsen. Aan de grens geen problemen, al hadden we er wel rekening mee gehouden. Met de automatische tolbetaling in Turkije was iets fout gegaan. Vrijwel niemand kon ons echter vertellen hoe e.e.a. wel moest worden geregeld. Iedereen had wel een chip op de voorruit en ongeveer € 17,50 betaald als prepaid tegoed. Één uit de groep, met een zware camper boven de 3.500 kg, had niets gedaan. Ook hij kon zonder problemen Turkije verlaten.
Daar was ook weer de eerste Lidl en kon er weer varkensvlees worden gekocht voor een BBQ op de volgende bestemming.

Dinsdag/woensdag, 10/11 juni
Vertrek naar Nea Moudania. Een mooie camping 100 km onder Thessaloníki. De route er naar toe was schitterend. Door het slechte onderhoud van de bermen groeide de brem en de oleander volop. De dagen werden vrijwel geheel besteed aan het strand. Het was mooi weer, het water was lekker warm en je kon erg ver in de zee vóór je kopje onder ging.
Aan het eind van de tweede dag was er een BBQ met afscheidsborrel. Wij hadden weliswaar nog 3 campings te gaan op de terugreis, maar hier waren 5 equipes die kozen voor een andere terugreis, over land of over zee. Ook was al bekend dat een aantal andere equipes niet tot het laatste (camping Zagreb) bleven. Daarom dus een vervroegde afscheidsborrel.
Wij hebben nu al besloten om de volgende reis in 2015 officieel te beëindigen in Griekenland. Iedereen kan dan zijn eigen terugweg kiezen.

Donderdag/vrijdag 12/13 juni
Via overnachting in Predejane (Kroatië) naar Belgrado. Daar werd opnieuw van 10 equipes afscheid genomen. Die gingen niet mee naar Zagreb, maar gingen rechtstreeks naar Oostenrijk.

Zaterdag, 14 juni
Er waren nog 6 equipes over, incl. reisbegeleiding. ’s Middags koffie met taart van Joke (gekochte cake, Nutella, sinaasappeljam en een toefje slagroom. Heerlijk. Ja, dat was dus alleen voor de 12 volhouders. ’s Avonds samen gegeten in het restaurant op de camping en zelfs nog gedanst. Een gezellig afscheid.

De leeuwenpoort bij Hattusa

Belegde broodjes (met gemalen long) worden op straat gemaakt en verkocht aan hoofdzakelijk winkelpersoneel

Istanbul

Lijkwagen

Cisterne

Drukke straatjes

Istanbul vanaf de Bosporus gezien

Zondagsdrukte

Brem

Oleander

Afscheid met BBQ

Prijsuitreiking fotowedstrijd

De reisbegeleiding wordt toegesproken

Toen ging het toch nog heel eventjes regenen

Genieten van het Griekse strand

vrijdag 30 mei 2014

Cappadocië

Vrijdag, 30 mei - Ortahisar

Dinsdag/donderdag 20-5 _ 22/5 Tasucu
Een heerlijk plekje aan het water. Schoon kiezelstrand. Dick voor de 2^e keer in de Mediterrannee en Joke voor de 1^e keer. Het was ook de laatste mogelijkheid. Vanaf hier verder landinwaarts. Woensdag bezochten we een onderaards kerkje, Tehkla. Dit was een volgelinge van Paulus. Zij had haar vriend hiervoor verlaten. Later zijn op en naast die plek ter ere en ter nagedachtenis aan haar diverse keren kerken gebouwd. Verder nog twee grotten bezocht, genoemd “Hemel” en “Hel”. Onder in de ene grot bevinden zich nog restanten van een onderaards Byzantijns kerkje. Andere activiteiten waren Amphoramuseum, plaatselijke markt, een bezoek aan een kopie van het woonhuis van Atatürk, en een druipsteengrot, genoemd “Astma wensgrot”.

Vrijdag/zaterdag 23-5 _ 24-5, Konya
Een prachtige rit door de bergen. Onderweg een mooie opgraving bezocht, Alahan. Hier wordt nog steeds gewerkt. Er is veel origineel materiaal gebruikt bij de wederopbouw. In Konya stonden we op een gemeentelijk, afgesloten parkeerterrein. Met keurige aansluitingen voor electra, waterkranen, wc’s en douches. Vrijdag met de bus naar de stad voor bezoek aan Mevlanamuseum, diverse moskeeën en de grote Bazaar. Hier nog weinig buitenlandse toeristen, maar wel veel Turken. Konya is een bedevaartstad.

Zondag 25-5
Een mooie rit naar Sultanhani door o.m. steppenlandschap met nog veel lemen huisjes. Bij Cumra bezochten we Catal Höyük. Één van de oudste nederzettingen ter wereld. 8800 jaar oud. Het heeft ca. 1400 jaar bestaan. Niemand weet nog waarom het is geëindigd. Geen sporen van oorlog, ziektes o.i.d. Het bijzondere aan de nederzetting is dat de woningingang op de daken was. De straat was eigenlijk de daken van de woningen.

Maandag 26 mei. Verjaardag
’s Morgen om 8.30 uur toegezongen geworden door 40 mensen. Daar word je stil van. Nee, niet van de bereikte leeftijd. Op de camping werd een ontbijt geregeld. Turkse pannenkoeken met honing of kaas. Lekkerrrrrr. Daarna op boerenkarren voor excursie naar de Kervansaray. Pleisterplaatsen op de vroegere zijderoute. Deze waren er iedere 40 km. De afstand die in een dag kon worden overbrugd met de kamelen. Deze dateert van 1229 en is één van de best bewaarde. Ook bezochten we een reparatiewerkplaats van tapijten. Deze industrie dateert van 1953 en wordt vrijwel alleen hier aangetroffen. Vanuit de hele wereld worden hier tapijten gebracht om te worden gewassen, gerepareerd en daarom opnieuw te worden gewassen.
Vervolgens op reis naar Cappadocië (= het land van de paarden).

Dinsdag-vrijdag 27-30
De 1^e dag een bustocht door het landschap met een bezoek aan de ondergrondse stad Derinkuyu en aan in de rotsen uitgehouwen kerken van 600 n.Chr. De ondergrondse stad, van meer dan 9 verdiepingen, werd in de 6^e eeuw alleen gebruikt als toevluchtsoord in tijden van vervolgingen. Wij daalden ook af tot de 9^e verdieping. Dieper is het (nog) niet toegankelijk gemaakt.
De 2^e dag maakten we met gids een wandeling van ca. 3 uur in de omgeving.
De 3^e en de 4^e dag konden door de deelnemers ook zelf worden ingevuld. Mij begonnen de 3^e dag met opstaan om 4.00 uur om daarna een ballonvaart te maken boven Cappadocië. Prachtig. Verder bezochten we nog een culturele avond met onbeperkt Turks eten en drinken. Een soort “Tiroler avond”, maar dan veel netter en op een prachtige locatie in een grot. De laatste dag besteedden we aan het bezoeken van een openlucht museum en aan een kerk.