Afscheid

Zondag, 7 juli

Vrijde dag, Faberg-Lillehammer. In de directe omgeving van de camping is nog van alles te beleven. Er is een groot familiepark, een soort Efteling. Je kunt nog de bobbaan bekijken die bij de Olympische spelen van Lillehammer is gebouwd. Dan is er nog een vrij nieuw museum, het ‘Norge vegmuseum’. Dit museum is gratis toegankelijk en gaat voor een groot deel over de winning van bouwmateriaal (stenen) voor de wegenbouw. Je loopt door een oude mijnschacht waar telkens op ongeveer 20 m afstand een videostation is. Daarop wordt dan de geschiedenis met origineel filmmateriaal getoond. Als de betreffende film is afgelopen ga je naar het volgende station. Daar begint dan een andere film. Over het hele terrein staan oude machines die bij die steenwinning werden gebruikt. Ook zijn sommige werk- en/of voertuigen gerestaureerd. In een vrij nieuw gebouw op het terrein is nog een fietsverzameling en is alles te vinden over de veiligheid van auto’s (airbags, remafstand, veiligheidsgordels, enz.).

Maandag, 9 juli

Naar Oslo. Onderweg bezochten we het ‘Hadeland Glasswerk’ in Jevnaker. Dit is in Noorwegen één van de meeste bezochte toeristisch plaatsen. We kregen daar een demonstratie met uitleg door een gids. Leuk om te zien. Op het terrein rondom de fabriek staan allerlei winkeltjes waarin glaswerk van Hadeland ‘met foutjes’ wordt verkocht. Daarnaast is er een tingieterij en een porseleinhuis.
Ná het bezoek aan de glasblazerij, waar Joke nog een mooie vaas scoorde, kwamen op de camping in Oslo aan om 18.30 uur.

Dinsdag, 10 juli

De dag begon al weer mooi zonnig. Temperaturen al lange tijd rond de 25 graden. ’s Morgens met de bus een rondrit door Oslo. We begonnen met een bezoek aan de springschans, ontworden door een Belgische architect. Bijzonder is dat de schans niet tegen een berghelling is aangebouwd, maar helemaal los staat.
Indrukwekkend was het Vigelandpark. Een openbaar park, dat 24 uur per dag gratis toegankelijk is. Met veel beelden van graniet, maar ook van brons. Daar wordt nog niet rondgelopen met ijzerzagen om de beelden te slopen voor de verkoop van brons. Verder gingen we met de gids het raadhuis nog bekijken. Ook daar kon men vrij in en uit lopen, zelfs in de ontvangstzaal en in de zaal waar de geschenken stonden die door landen en/of staatshoofden (ook door onze Beatrix) aan de stad waren geschonken.
Ik (Dick) was die dag niet topfit. Verkouden. Al veel andere  deelnemers waren dat de laatste weken ook al geweest. Om 12.00 uur gingen we terug naar de camping. ’s Middags was het iets bewolkt en regende het soms een beetje. Om 17.00 gingen we met de bus (openbaar vervoer) opnieuw naar Oslo voor een rondvaart op een driemaster met aan boord onbeperkt mosselen eten. Dit was een belevenis. Er lagen mosselen in een grote gekoelde ton. Daarbij was er brood, partjes citroen en mayonaise. De garnalen moesten wel door ons worden gepeld. Het waren gelukkig geen Hollandse maar Groenlandse. Die zijn iets groter.  Totale vaartijd was 3 uur. Het was wel wat winderig, maar gelukkig bleef het droog.

Woensdag, 10 juli

Afscheidsdag. Die dag kampeerden we op een p-plaats bij een restaurant. Bij dit restaurant was een museum en een park met rotstekeningen. ’s Avonds was er de afscheidsavond met diner. Het diner bestond uit gerechten die, naar ze zeggen, 3000 jaar geleden ook werden gebruikt. Voorbeelden: geroosterde gort, pastinaak, koolraap, mierikswortelsaus, bonensalade, koolsalade met komijn en vlees.
Net als op de Noordkaap werd er door Otto en mij nog gezongen. Na het moment stilte vóór het diner zongen we Lily of the valey met als toegift Bolen mi lezi.
De deelnemers hadden een wedstrijdje georganiseerd tussen B&J en ons. In cryptische omschrijvingen werd een omschrijving gegeven van een equipe. Wij moest de namen noemen met daarbij het equipenummer. Gelukkig kenden we alle vier vaak niet het equipenummer. Ik zei daarop dat we hiermee blij waren. De deelnemers waren voor ons dus geen nummers.
Voor B&J en voor ons was door Lida (deelnemer) een aquarel gemaakt van de Lofoten. Het was een prachtige avond.

Donderdag, 11 juli

Terugkeer met de ferry naar Frederikshaven, Denemarken

Mijnschacht

Grote jongen

Oude bus, van P-plaats naar mijn v.v.

Alle aandacht bij de glasblazers

Mooi plekje voor ons broodje

Typisch Noorse boerderij met oprit voor berging hooi op zolder

Vigelandpark Oslo

Opera Oslo

Stadhuis Oslo

Hiermee maakten we een rondvaart door het fjord

 

 

Lillehammer

Zondag, 30 juni Sandsletta

’s Morgens ná het ontbijt eerst de beloofde beschuit met muisjes. Direct ná de middag ging Bas met nog een aantal mannen vissen aan de rivier. Men moest rekening houden met de getijden. De vangst was in vorige jaren wel eens groter geweest, maar er waren een paar flinke jongens bij, allemaal kabeljauw.
’s Avonds was er Elandsafari. Al weken zagen we waarschuwingsborden langs de weg, maar nog maar weinigen hadden er één echt gezien. In twee busjes gingen de campingeigenaar met een vriend  elanden zoeken. Een groep om 22.00 uur en een groep om 23.00 uur. De eerste groep had 16 elanden gezien. Wij scoorden er bijna 30. Men was op een gegeven moment de tel kwijt. Wij hadden geluk dat ze met ons niet meer op tijd stonden. Wij kwamen pas om 00.30 weer terug op de camping. Uiteraard nog steeds met de zon.

Maandag, 1 juli

Weer een rit van 250 km. Inmiddels zaten we al weer ongeveer 1000 km verwijderd van de Noordkaap. Nog steeds geen donkere momenten in de nacht.
Wij passeerden die dag opnieuw de poolcirkel. De passage op de heenreis was in Finland. Onderweg konden we een gletsjer bekijken, de “Svartisen”. Het bijzondere aan deze gletsjer is dat hij nog steeds groeit, in tegenstelling tot vrijwel alle andere gletsjers. Het bekijken ging niet zo maar. Eerst een half uur extra rijden, dan 15 minuten met een bootje naar het begin van de waterval en daarna langs de waterval naar boven naar de gletsjer. Een wandeling van ruim een uur. Daarna uiteraard dezelfde weg weer in omgekeerde richting. Totale tijd, gerekend vanaf onze route, vier uur. Het was de moeite waard om te zien en je doet ook nog eens iets anders. Om 07.00 uur opgestaan en om 18.30 uur weer op de camping. Veel energie was er niet meer over.

Dinsdag, 2 juli

Na de enerverende dag daarvoor eens lekker ‘lang’ in bed gebleven. Om 08.15 opgestaan en om 09.30 uur vertrokken. Onderweg een mooie waterval bekeken, 300 m lang en 80 m breed. Verder nog een wandelpad opgespoord die met het reisboek moeilijk was te vinden. Met de door ons genoteerde coördinaten konden B&J hun reisboek weer aanvullen.

Woensdag, 3 juli

Die dag geen lange rit en pas om 09.30 vertrokken langs het Snasavatnet meer. Joke haar verkoudheid was aan het verergeren. Met Paracetamols hield ze zich op de been.
Ná de koffie, op een mooie camperplek bij een natuurpark, werd er gebeld door Bas. Direct komen. Problemen met de camping. Er bleken op de afgesproken en voor die dag gecontracteerde camping veel zigeuners te staan. Zo veel dat er voor onze groep geen goede plaats meer was. Terwijl wij op volle snelheid onderweg waren kregen we opnieuw bericht. “Vervangende camping gevonden. Wel iets duurder”. Het was ook een prima camping, maar direct ná aankomst bleek de stroom niet ok. In plaats van de benodigde 230V kregen we maar de helft. Na het inschakelen van de installateur werd uiteindelijk geconstateerd dat er een breuk (fabrieksfout) moest zitten in de grondkabel. Nadat er over de grond een parallelle verbinding was gemaakt hadden we om 22.00 uur weer een goede stroomaansluiting.
Joke ging vroeg naar bed. Ik ging met de buren nog een borrel drinken. Om 23.00 uur constateerde P dat zijn camperdeur dicht was en ook op slot. De sleutels lagen nog binnen. Toen maar door het dakluik.

Donderdag, 4 juli

Een dagje Trondheim. Joke was weer wat opgeknapt. Om 10.10 uur met de bus naar de stad. Er gingen ongeveer 30 deelnemers mee. Kaartverkoop in de bus. Dus we vertrokken met een flinke vertraging.
Ook nu weer water. Alles ligt aan de fjorden, zo ook Trondheim. Het water loopt dwars door de stad. We genoten van het uitzicht vanaf het fort en maakten een rondwandeling langs de oude pakhuizen, vaak tot woon- en/of kantoorruimte verbouwd. Ook bezochten we de kathedraal en het museum met de kroonjuwelen. Om 16.00 uur waren we weer bij de camper.

Vrijdag, 5 juli

Lekker. Al weer een korte route, 215 km. Wij namen de hoofdroute, die over de E6. Verkeersdrukte  is daar in dat dun bevolkte gebied  nog steeds niet. Ook aan deze E6 kon men genieten van het Oppdal met aan weerszijden hoge bergen, in de winter belangrijke wintersportgebieden.  Onderweg weer een mooie waterval gespot en een rotstuin bekeken. Om 14.30 uur waren we als eerste op de camping. Een camping met zeer gedateerd sanitair, maar prachtig om te gebruiken. Alles functioneerde en was goed schoon. Geweven vloerkleden in de keuken. Oude tijden herleefden.
’s Avonds om 20.00 uur was er nog een briefing voor de komende dagen. Met het mooie weer bleven de mensen nog zitten tot bijna 24.00 uur. Joke was weer aardig opgeknapt en bleef ook nog tot 23.30 uur. Toen naar bed, want wij moesten de volgende dag plaatsen. Die avond wel weer voor het eerst sinds Finland tv-ontvangst. Nog geen Ned 1,2, 3 enz., maar wel BVN. Dus weer eens journaal gezien. Het nieuws over Egypte bijvoorbeeld was ons volledig ontgaan.

Zaterdag, 6 juli

Nog een kortere route, 150 km. We vertrokken vroeg, 08.15 uur, want wij moesten die dag plaatsen. B&J hadden een vrije dag. Er waren meerdere routes mogelijk. Wij namen weer de E6 omdat ons dat prima beviel en wij i.v.m. het plaatsen vroeger op de camping moesten zijn. Na een paar koffiestops en het bekijken van een kerkje waren we om 12.00 uur bij de camping om ons te melden en om de toegewezen plekken te bekijken. Daarnaast moet dan de bekende info worden gecheckt en evt. nieuwe info worden opgenomen.
Nu eens niet de volgorde van binnenkomst van de deelnemers aangehouden. Ik had een plaatsindeling gemaakt op camperlengte, waarbij rekening moest worden gehouden met een paar bomen op de plaatsen. Als er bomen zijn kan het ook gebeuren dat iemand geen tv-ontvangst heeft met de schotel. Een kwestie van pech; een andere keer heeft de buurman geen ontvangst. Was het een uittesten van mijn standvastigheid? De één zeurde over te veel schaduw, de ander had geen tv-ontvangst. Nog iemand zei dat hij decamper niet goed waterpas kon zetten en dat hij graag een andere plek wou. “Probeer eerst maar eens, als het niet lukt, zal ik alsnog kijken” was mijn antwoord. Uiteindelijk met een paar blokken stond hij wel recht, maar had geen tv-ontvangst. Was het nu “niet waterpas” of “geen tv”. B&J hadden het al voorspeld. Aan het eind van de reis treedt vermoeidheid op en beginnen de mensen zich aan de kleinste dingen te ergeren. Een extra vrije dag de oplossing?
Het was die dag opnieuw prachtig weer met een middagtemperatuur die opliep tot over de 25 graden. Daar weer iets meer tv-ontvangst. Ook de commerciële zenders.

Beschuit met muisjes

Stoere visser

Bijten ze al?

Het resultaat mag er zijn

 

Elandensafari, 's nachts om 00.00 uur

Foto gemaakt om 00.30 uur

Poolcirkel op de terugreis

 

Genieten van de gletsjer

Jamie. jammie, totdat er betaald moest worden

Trondheim oude pakhuizen

 

Kathedraal

Trondheim vanaf het fort gezien

 

 

Lofoten II

Woensdag, 26 juni

B&J moesten naar de garage omdat er een lampje brandde. Zij waren om 08.00 in de garage en wij zouden hun nakomen om te kijken wat het probleem was. Wij vertrokken om 08.30 uur en kregen al snel bericht dat de camper vlak vóór de garage veel trekkracht had verloren. Zij vreesden het ergste en vroegen ons om langs te komen. Even later telefoon dat de computer de software had uitgelezen en dat ze na een reset weer zouden kunnen rijden. Wij hoefden dus niet langs te komen. Opnieuw telefoon. Ná reset brandde het lampje weer. Er moest nu één of andere sensor worden vervangen en die werd pas donderdagmiddag geleverd. Besloten om de volgende twee campings aan ons over te laten, met een diner en een museumbezoek. Vrijdag zouden we elkaar weer terugzien. Met instructies voor de komende dagen en de NKC-creditcard gingen wij verder op pad. Wel was er nog een leuke verrassing. Het was die dag onze trouwdag (43 jaar). Dat wisten B&J en hadden daarvoor een  leuke felicitatiekaart gemaakt. We kregen die dag nog één felicitatie per sms.
Het Noors diner was erg lekker. Vissoep, een heerlijke gestoofde/gestoomde vis in gekruide botersaus met aardappelen en groente, pudding met bosvruchten en slagroom. Daarna nog 2 kopjes koffie. De deelnemers gaven applaus voor het eten en de bediening.
Het was weer een prachtige rit met in de tweede helft zon. Ook ’s avonds scheen de zon nog toen we gingen slapen (23.30)

Donderdag, 27 juni

’s Morgens kregen we nog twee nagekomen felicitaties per sms. Een vergissing van één dag, maar welgemeend en daarom blij die te ontvangen.
Op tijd vertrokken voor weer een prachtige rit. Volop zon. Om 11.00 waren we bij het Vikingmuseum. Daar eerst nog koffie gedronken. Om 11.30 uur waren alle deelnemers aanwezig. Niemand wilde dit kennelijk missen. Het is nog een vrij nieuw museum. Ruim 30 jaar geleden zijn daar door een boer, die een nieuwe dieper ploegende ploeg had gekocht, restanten gevonden van een groot huis uit de Vikingtijd. Vanaf toen kwamen er meer opgravingen. Nu staat er een gereconstrueerd Vikinghuis met veel attributen uit die tijd en een museum.
Wij konden helaas niet het hele museum zien, omdat wij ook weer de voorbereidingen moesten treffen voor de volgende camping. ’s Avonds ging vrijwel iedereen buiten eten vanwege het mooie weer.
Voor ons een drukke dag. Eigenlijk moesten we een keer op tijd gaan slapen. Joke hoorde dat sommigen het ..... idee hadden opgevat om rond middernacht de ondergaande zon te fotograferen. Ja, al weer!!?? En wat gebeurde? De zon  zakte en zakte tot ongeveer 00.20 en toen steeg hij weer. Het was uiteindelijk wel gezellig, maar het eigenlijke doel was niet gehaald.
Uiteindelijk was alles die twee dagen goed gelukt en konden we uitzien naar een vrije dag op vrijdag. B&J hadden de auto weer gerepareerd gingen die dag weer zorgen voor de plaatsing van de deelnemers. Eén van de equipes was een andere camper tegengekomen waarbij beiden elkaars spiegels raakten en daar zijn ze niet tegen bestand. Met Duck tape was de spiegel gelukkig nog te gebruiken.

Vrijdag, 28 juni

We gingen eerst nog naar het zuidelijkste punt van de Lofoten. Een rit van 64 km v.v., maar het duurde wel drie uur. Wegopbrekingen, fotostops, koffie, een dorpje bekijken enz. We vertrokken van de camping om iets over 08.00 en kwamen opnieuw langs de camping om 11.15 uur. Via wat smallere wegen, maar wel mooie, stonden we om 15.30 voor de ferry die ons vanaf Lodingen naar de overkant bracht. Zonder deze ferry zouden we ruim 200 km meer moeten rijden. Kosten voor de overtocht € 33, voor campers tot 6 m. Voor één meter meer moest al het dubbele worden betaald. Om 18.00 stonden we op onze plek. Lekker koken en eten. ’s Avonds het verloop van beide dagen doorgesproken met B&J.
Die dag opnieuw een buitenspiegel van één van de deelnemers gesneuveld.

Zaterdag, 29 juni

Maar een kleine route van 160 km. Daarom maar iets later opgestaan, gewandeld en ná de koffie pas vertrokken.
Vlak vóór ons vertrek stonden er nog twee equipes. Bij beiden nog even gecheckt of alles ok was. Dat was op dat moment wel het geval, maar kort daarvoor niet. T&J waren met hun hondje gaan wandelen. Bij het drinken aan de rivier gleed het hondje weg en kon niet meer op eigen kracht boven komen. T in het water om het hondje te redden. Dat lukte, maar hij kreeg zelf wel een geheel nat pak en was sterk afgekoeld. De camera was ook ondergedompeld en zal het mogelijk nooit meer doen.
Onderweg een lange zalmtrap bekeken in een prachtige rivierbedding. Daar, aan de oever, was eeuwen geleden ook nog een rotstekening gemaakt. Verder ging het steeds langs fjorden en door tunnels met vaak prachtige vergezichten. Om  15.00 stonden we op de camping.
J&E kregen rond 18.00 bericht dat hun 5^e kleinkind was geboren in Afrika. Dus, maar even vlaggetjes aan de camper. De volgende dag beschuit met muisjes.
Lekker buiten visjes gebakken en met aardappelen en worteltjes hadden we weer een gezonde maaltijd.

Van Bas en Jacqueline

Sandsletta, Noors buffet

Plaatjes spreken voor zich