Dick en Joke van huis: Noordkaap

Woensdag, 19 juni Russenes-Noorwegen

Zaterdag 15 juni. Kerstman
Ná 8 km vanaf de camping waren we bij de poolcirkel in het plaatsje Napapiiri, de woonplaats van de Kerstman. Daar is een postkantoortje waar alle post voor de Kerstman, geadresseerd of ongeadresseerd, vanuit de hele wereld naar toe gaat. Een beetje kermis. Als je met de Kerstman op de foto wilt betaal je voor de kleinste foto € 18. De volgende grootte kost € 25. We hebben hieraan dus maar niet meegedaan. Nog wel bij de poolcirkel nog wat leuke foto’s gemaakt.
Na 130 km kwamen we in Sodankyla waar we een mooie houten Samenkerk bezochten uit, oorspronkelijk, 1689 (de bewoners van Lapland worden Samen genoemd). Hierna verder op weg naar de volgende camping. Om 14.00 uur telefoon van Bas: “Warner en Tineke hebben een aanrijding gehad. Ernstige materiaalschade, maar geen persoonlijk letsel”. Deze stonden bij Sodankyla. Dit stadje hadden wij 90 km achter ons liggen. Onze eerste onverwachte taak als assistent-reisbegeleiders. Terug om bijstand te verlenen. Een uur en een kwartier later waren bij Tineke. Warner was nog voor verhoor bij de politie. Een ander equipe had de eerste bijstand verleend. Deze vertrokken toe wij er waren. Bij het inhalen van een landbouwtrekker met aanhangwagen sloeg de trekker linksaf zonder richting aan te geven. Dit werd bevestigd door twee bij de politie geregistreerde getuigen. In eerste instantie denk je: "Een total-loss". Ik denk van niet. Dat zullen we nog horen. Door een miscommunicatie moesten we uiteindelijk wachten tot 10 uur ’s avonds vóór er een sleepdienst kwam. Na het wegslepen bleven W&T slapen in de camper, die aan de binnenkant geen schade had opgelopen. Om 23.30 uur konden wij vertrekken naar de camping, nog 200 km te gaan. Om 02.00 uur lagen wij in ons bed, niet lang meer wakker.

Zondag 16 juni
’s Morgens hoorden we dat een broer van één van de deelnemers was overleden bij een hartonderzoek. Die besloten de Noordkaap te laten liggen en tussentijds op en neer naar huis te vliegen. Woensdag vertrekken en vrijdag weer terug om daarna weer bij de groep aan te sluiten.
Van Inari naar Karasjok. Dit kan direct over een weg van 125 km. Wij namen de mooiere weg door de natuur van Lapland, over Utsjoki, 240 km. Een prachtige route en nog steeds mooi weer. Weliswaar werd het naar het noorden steeds ietsje kouder, maar met de zon was dat prima te doen.
Onderweg voelden we ons nog wel een beetje gaar van de korte nacht, want om 07.30 uur stonden wij al weer onder de douche.
Eerst in Inari de Samenmuseum bezocht. Een prachtige verzameling in een dito gebouw. Ook buiten waren nog diverse verblijven gebouwd, voor zowel mens als dier. Verder stonden er bijvoorbeeld een berenval, een valkuil en een vossenvangpaal.
Op de camping in Karasjok werden ’s avonds de verjaardagen gevierd van de deelnemers die tijdens de reis jarig waren. Zij hadden gezamenlijk gezorgd voor hapjes en drankjes. Een gezellige boel.

Maandag 17 juni
Overdag nu eens een keer niet in de camper. Een vrij te besteden dag dus. Eerst naar het dorp om geld en brood te halen. Ná ons middagbroodje gingen we nog voor een kleine wandeling naar het dorp, althans wat er voor door moest gaan. Een kerk en een school met daar direct omheen ongeveer 50 woningen. Veel dorpen zie je niet in dit uitgestrekte Finnmark . ’s Avons hadden we een zalmbarbecue. De zalm was die dag gevangen. De camping ligt aan de meest zalmrijke rivier van Europa. De gevangen exemplaren kunnen soms meer dan 30 kg wegen. De zalmmoten werden door de campingeigenaar en zijn dochter aan houten stokken gespietst. Deze hielden ook in de gaten of en wanneer de moten klaar waren. We konden eten zoveel we wilden. Wij beiden hebben ieders 3 grote moten gegeten. Daarbij waren er door een aantal vrijwilligers nog salades en toastjes met kaas gemaakt. Wij hebben daarvan niet veel gegeten. Dat kun je altijd nog doen, maar zalm zo vers en zo lekker –en in overvloed- dat kom je in je leven niet vaak tegen.

Dinsdag 18 juni
Vroeg opstaan. Met B&J vertrokken we om 07.30 uur naar de Noordkaap om daar plaatsen te reserveren voor de hele groep. Al dagen lang mooi weer. B&J hadden dit nog nooit meegemaakt. Zij hadden zelfs op de Noordkaap bij middernacht niet buiten kunnen zijn. Óf vanwege de regen óf vanwege de mist. Wat zou het nu worden? Onderweg alleen maar zon. Na nog een bezoek aan de camping voor de dag erna kwamen we om 13.00 uur aan op de P-plaats. Blauwe lucht en uiteraard zon. ’s Middags om 18.00 uur zaten we nog buiten aan de borrel. Om 21.00 uur werd de groepsfoto gemaakt bij de globe.

Woensdag 19 juni. Camping Russenes
Weer op tijd vertrokken, 08.00 uur. Wij moesten die dag plaatsen en Joke wou op de camping nog even een was draaien. Onderweg nog het vissersdorpje Gjesvaer en het stadje Honningsvag bezocht. Vanuit Gjesvaer kun je een vogelsafari per boot maken. Als we daar ooit weer komen is dat een optie.
Op de camping aangekomen eerst gewassen en de vliegen van de camper gehaald. Daarna de NKC-vlag gehesen en de verwijzingsborden geplaatst. Nog alle tijd voor een broodje en een bezoek aan de (souvenir)winkel. Een mooi vest voor Joke en een trui voor Dick was het resultaat, uiteraard 100% Noors.
Op die camping staan ieder jaar -voor 2 tot 3 maanden- Nederlanders die dagelijks gaan vissen. Bas ging die dag met hun mee en ving zowaar 5 kg vis. De anderen vingen iets meer. Bijna 20 kg vis kon verdeeld worden onder de deelnemers, nadat deze eerst was schoongemaakt en gefileerd door die Nederlandse vakantiegangers.
’s Avonds hadden we een diner met rendierenvlees in de vorm van ragout. Deze werd geserveerd met een rode bessensaus en aardappelpuree. Echt heel lekker. Met de twee wijntjes en of biertjes was het weer een geslaagde avond. Als verrassing werden ingelijste certificaten uitgedeeld vanwege de overschrijding van de poolcirkel en het bezoek aan de meest noordelijke punt van Europa, de Noordkaap.