Woensdag, 26 juni
B&J moesten naar de garage omdat er een lampje brandde.
Zij waren om 08.00 in de garage en wij zouden hun nakomen om te kijken wat het
probleem was. Wij vertrokken om 08.30 uur en kregen al snel bericht dat de camper
vlak vóór de garage veel trekkracht had verloren. Zij vreesden het ergste en
vroegen ons om langs te komen. Even later telefoon dat de computer de software
had uitgelezen en dat ze na een reset weer zouden kunnen rijden. Wij hoefden dus
niet langs te komen. Opnieuw telefoon. Ná reset brandde het lampje weer. Er
moest nu één of andere sensor worden vervangen en die werd pas donderdagmiddag geleverd.
Besloten om de volgende twee campings aan ons over te laten, met een diner en
een museumbezoek. Vrijdag zouden we elkaar weer terugzien. Met instructies voor
de komende dagen en de NKC-creditcard gingen wij verder op pad. Wel was er nog
een leuke verrassing. Het was die dag onze trouwdag (43 jaar). Dat wisten
B&J en hadden daarvoor een leuke
felicitatiekaart gemaakt. We kregen die dag nog één felicitatie per sms.
Het Noors diner was erg lekker. Vissoep, een heerlijke gestoofde/gestoomde vis in gekruide botersaus met aardappelen en groente, pudding met bosvruchten en slagroom. Daarna nog 2 kopjes koffie. De deelnemers gaven applaus voor het eten en de bediening.
Het was weer een prachtige rit met in de tweede helft zon. Ook ’s avonds scheen de zon nog toen we gingen slapen (23.30)
Het Noors diner was erg lekker. Vissoep, een heerlijke gestoofde/gestoomde vis in gekruide botersaus met aardappelen en groente, pudding met bosvruchten en slagroom. Daarna nog 2 kopjes koffie. De deelnemers gaven applaus voor het eten en de bediening.
Het was weer een prachtige rit met in de tweede helft zon. Ook ’s avonds scheen de zon nog toen we gingen slapen (23.30)
Donderdag, 27 juni
’s Morgens kregen we nog twee nagekomen felicitaties per
sms. Een vergissing van één dag, maar welgemeend en daarom blij die te
ontvangen.
Op tijd vertrokken voor weer een prachtige rit. Volop zon. Om 11.00 waren we bij het Vikingmuseum. Daar eerst nog koffie gedronken. Om 11.30 uur waren alle deelnemers aanwezig. Niemand wilde dit kennelijk missen. Het is nog een vrij nieuw museum. Ruim 30 jaar geleden zijn daar door een boer, die een nieuwe dieper ploegende ploeg had gekocht, restanten gevonden van een groot huis uit de Vikingtijd. Vanaf toen kwamen er meer opgravingen. Nu staat er een gereconstrueerd Vikinghuis met veel attributen uit die tijd en een museum.
Wij konden helaas niet het hele museum zien, omdat wij ook weer de voorbereidingen moesten treffen voor de volgende camping. ’s Avonds ging vrijwel iedereen buiten eten vanwege het mooie weer.
Voor ons een drukke dag. Eigenlijk moesten we een keer op tijd gaan slapen. Joke hoorde dat sommigen het ..... idee hadden opgevat om rond middernacht de ondergaande zon te fotograferen. Ja, al weer!!?? En wat gebeurde? De zon zakte en zakte tot ongeveer 00.20 en toen steeg hij weer. Het was uiteindelijk wel gezellig, maar het eigenlijke doel was niet gehaald.
Uiteindelijk was alles die twee dagen goed gelukt en konden we uitzien naar een vrije dag op vrijdag. B&J hadden de auto weer gerepareerd gingen die dag weer zorgen voor de plaatsing van de deelnemers. Eén van de equipes was een andere camper tegengekomen waarbij beiden elkaars spiegels raakten en daar zijn ze niet tegen bestand. Met Duck tape was de spiegel gelukkig nog te gebruiken.
Op tijd vertrokken voor weer een prachtige rit. Volop zon. Om 11.00 waren we bij het Vikingmuseum. Daar eerst nog koffie gedronken. Om 11.30 uur waren alle deelnemers aanwezig. Niemand wilde dit kennelijk missen. Het is nog een vrij nieuw museum. Ruim 30 jaar geleden zijn daar door een boer, die een nieuwe dieper ploegende ploeg had gekocht, restanten gevonden van een groot huis uit de Vikingtijd. Vanaf toen kwamen er meer opgravingen. Nu staat er een gereconstrueerd Vikinghuis met veel attributen uit die tijd en een museum.
Wij konden helaas niet het hele museum zien, omdat wij ook weer de voorbereidingen moesten treffen voor de volgende camping. ’s Avonds ging vrijwel iedereen buiten eten vanwege het mooie weer.
Voor ons een drukke dag. Eigenlijk moesten we een keer op tijd gaan slapen. Joke hoorde dat sommigen het ..... idee hadden opgevat om rond middernacht de ondergaande zon te fotograferen. Ja, al weer!!?? En wat gebeurde? De zon zakte en zakte tot ongeveer 00.20 en toen steeg hij weer. Het was uiteindelijk wel gezellig, maar het eigenlijke doel was niet gehaald.
Uiteindelijk was alles die twee dagen goed gelukt en konden we uitzien naar een vrije dag op vrijdag. B&J hadden de auto weer gerepareerd gingen die dag weer zorgen voor de plaatsing van de deelnemers. Eén van de equipes was een andere camper tegengekomen waarbij beiden elkaars spiegels raakten en daar zijn ze niet tegen bestand. Met Duck tape was de spiegel gelukkig nog te gebruiken.
Vrijdag, 28 juni
We gingen eerst nog naar het zuidelijkste punt van de
Lofoten. Een rit van 64 km v.v., maar het duurde wel drie uur. Wegopbrekingen,
fotostops, koffie, een dorpje bekijken enz. We vertrokken van de camping om
iets over 08.00 en kwamen opnieuw langs de camping om 11.15 uur. Via wat
smallere wegen, maar wel mooie, stonden we om 15.30 voor de ferry die ons vanaf
Lodingen naar de overkant bracht. Zonder deze ferry zouden we ruim 200 km meer
moeten rijden. Kosten voor de overtocht € 33, voor campers tot 6 m. Voor één
meter meer moest al het dubbele worden betaald. Om 18.00 stonden we op onze
plek. Lekker koken en eten. ’s Avonds het verloop van beide dagen doorgesproken
met B&J.
Die dag opnieuw een buitenspiegel van één van de deelnemers gesneuveld.
Die dag opnieuw een buitenspiegel van één van de deelnemers gesneuveld.
Zaterdag, 29 juni
Maar een kleine route van 160 km. Daarom maar iets later
opgestaan, gewandeld en ná de koffie pas vertrokken.
Vlak vóór ons vertrek stonden er nog twee equipes. Bij beiden nog even gecheckt of alles ok was. Dat was op dat moment wel het geval, maar kort daarvoor niet. T&J waren met hun hondje gaan wandelen. Bij het drinken aan de rivier gleed het hondje weg en kon niet meer op eigen kracht boven komen. T in het water om het hondje te redden. Dat lukte, maar hij kreeg zelf wel een geheel nat pak en was sterk afgekoeld. De camera was ook ondergedompeld en zal het mogelijk nooit meer doen.
Onderweg een lange zalmtrap bekeken in een prachtige rivierbedding. Daar, aan de oever, was eeuwen geleden ook nog een rotstekening gemaakt. Verder ging het steeds langs fjorden en door tunnels met vaak prachtige vergezichten. Om 15.00 stonden we op de camping.
J&E kregen rond 18.00 bericht dat hun 5e kleinkind was geboren in Afrika. Dus, maar even vlaggetjes aan de camper. De volgende dag beschuit met muisjes.
Lekker buiten visjes gebakken en met aardappelen en worteltjes hadden we weer een gezonde maaltijd.
Vlak vóór ons vertrek stonden er nog twee equipes. Bij beiden nog even gecheckt of alles ok was. Dat was op dat moment wel het geval, maar kort daarvoor niet. T&J waren met hun hondje gaan wandelen. Bij het drinken aan de rivier gleed het hondje weg en kon niet meer op eigen kracht boven komen. T in het water om het hondje te redden. Dat lukte, maar hij kreeg zelf wel een geheel nat pak en was sterk afgekoeld. De camera was ook ondergedompeld en zal het mogelijk nooit meer doen.
Onderweg een lange zalmtrap bekeken in een prachtige rivierbedding. Daar, aan de oever, was eeuwen geleden ook nog een rotstekening gemaakt. Verder ging het steeds langs fjorden en door tunnels met vaak prachtige vergezichten. Om 15.00 stonden we op de camping.
J&E kregen rond 18.00 bericht dat hun 5e kleinkind was geboren in Afrika. Dus, maar even vlaggetjes aan de camper. De volgende dag beschuit met muisjes.
Lekker buiten visjes gebakken en met aardappelen en worteltjes hadden we weer een gezonde maaltijd.
Van Bas en Jacqueline
Sandsletta, Noors buffet
Plaatjes spreken voor zich
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten